Yas günüm
8.10.2007 · Kategori: Icimden gelenler
Eger büyük bir aci yasadiysaniz eminim sizde fark etmissinizdir ki, aci tuhaf bir sekilde insanlari sizden uzaklastirir. Bulasici bir hastaliga yakalanmiscasina insanlar elini ayagini ceker birden. Duyarsiz ve kayitsiz olduklari icin degil, acinin karsisinda aciz kaldiklari icindir bu tavir. Cevrenizde her bir agizdan tek bir cümle cikar: Zaman herseyin ilacidir; gecer. Bunu söylmekle herkes üzerine düsen görevi yapmistir, ve geri cekilebilir artik. Siz ama kalirsiniz yikintilarin arasinda tek basiniza ve kulaklarinizda
yankilanan o umut dolu cümle. Aradan yillar gecer, her sey normal akisina döner, insanlar tekrar bir bir ortaya cikar ama hic birsey eskisi gibi degildir. En basta siz eskisi gibi degilsinizdir. Büyük bir depremin ardindan arta kalan yikik, harabe bir kent gibidir yüreginiz. Yillarda gecse, kent yenilenmis gibi görünse bile yine depremin izlerini tasir her bir yerinde. Yüreginde deprem yasamis bir insan asla eskisi gibi olamaz, buna ne tecrübe, ne yasam ne de zaman ilac olabilir. Ben yüregimde depremi 12.08.1999 da yasadim ve hala arci depremlerini hissediyorum. En basinda idrak bile edemedigim, kabul etmek istemedigim gercek simdi istemedigim kadar yakin. Özlem zaman gectikce artiyormus meger. Özlemle birlikte acida. Yani diyecegim o ki arkadaslar, yüreginde deprem yasamis ve ya yasayan birine asla zamanla gecer demeyin. Zaman hafizanisi köreltebilir ama yüreginizi asla.
12.09.2007
1 yorum yazılmıştır
Yazan:kosedekigolge | Tarih: 2007-10-08 04:43:55Konu: Bin Aydan Hayırlı
Bin Aydan Hayırlı
Kadir Geceniz Mübarek Olsun
Saygılar