Abesiyat

Araf

Thu, 26 Mar 2009 10:30:00 +0200

Buralara, yani blogosfere hatta kendi bloguma ugramayali bir hayali zaman gecmis...
Hayatin icinde kaybolup, hayatin akisina kapilip canim blogumu ihmal etmisim.

Son günlerde yine patlama asamasina geldigim ve icimdekileri nereye kusacagimi bilemedigim anda yine blog'cugum geldi aklima.

Bloguma döktüm icimi.
Döktüm gerci dökmesinede, ama öyle bir soyut yazmisim ki, yazdiklarimi tekrar okudugumda ben bile anlamadi.

Iste bu noktada asil yazmak istedigim konuya gececegim.
Blog alemine tekrar adim attim, gezintiler yaptim demistim ya, iste bu gezintilerden birinde
sanirim oldukca popüler bir bloga rastladim.
Kendimce bunalim takildigim bir günde baska birinin hayati makaraya sararcasina, baskalarini iplemden kendi bildigini islemesini okumak icime serin sular serpistirdi. Muhtemelen blog sahibi benden yasca kücük ama belli ki hayati öyle ustalikla kavramis ki, banamisin demeden istedigi gibi sekil veriyor hayatina. Ne istedigini biliyor ve tuttugunu kopariyor belli ki...
Yazilari okurken hem kendi tasamdan derdimden uzaklastim, keyf aldim hem de bir taraftan
imremdim... Hayati tamamiyla kavramis, yalamis yutmus sanki, bense hala kendi kendime bu niye böyle, su niye söyle diye miz mizlaniyorum.
Kendimce hayatima sekil vermektense, cevremdeki olumsuzluklara takilip kaliyorum bazen ve bu beni cileden cikartiyor.

Mutlulugun oldugu kadar mutsuzluktan kendi elimizde nihayetinde.
Dünya ya, hayata, cevreye nasil bakarsaniz öyle görürsünüz.
Icinizideki motherboard olumlu programlanmissa etrafinizi oy sekilde degerlendirirsiniz.
Sevgiyle, güvenle yetistirildiyseniz insanlara yaklasmaniz da bu sekildedir.
Ya hayatta en basindan kazik yediyseniz peki?
Programlama en basindan hataliysa?

Iste o zaman güzellikler degil olumsuzluklar agir ba.. ( devamı )

Sinek kücük ama migde bulandiriyor...

Tue, 24 Mar 2009 15:19:00 +0200

Bazi insanlarin vurdum duymazligi, düsüncesizligi, bencilligi beni cileden cikartiyor,
daha da kötüsü bu insanlardan biri müstakbel esim ise...

Niye erkek milleti bu kadar patavatsiz, fikirsiz, ruhsuz ve yontulmadiktir?

Sinirlenmemek, öfkelenmemek ve hir cikarmamak icin kendimi zor tutuyorum ama
tutuyorum da nereye kadar, neye yarar? Keskin sirke bilindigi üzre küpüne zarar!

Bir ilskinin insanin yüzünde aptalca bir tebessümle dolasma evrelerinden,
pempe bulutlarin üzerindeki gezintilerden gecip geldim dönüm noktasina, hem de
evlilige ramak kala.

Bu dönemi sag salim atlatirsam yirttim demektir, ama su an hic öyle görünmüyor,
tam aksine herseyi birakip cekip gitmek geliyor icimden...
Eski günlere, eski hallerime dönmek... Belki mutsuz belki mutluydum ama kendimleydim...

Beni ekstradan üzen, mutlu mutsuzluguma ekstradan tuz katan biri yoktu.
Hayatiniza giren insanin faydasindan cok zarari varsa, bu iliskinin ne anlami vardir.

Biliyorum iliski hesap kitap isi, zarar kar olayi degildir ama hayatimiza aldigimiz insanlarin
bize ve hayatimiza kattiklari güzellikler olmali aksi taktirde hayatimizda olmalarinin bir nedeni yok.

Ve yine biliyorum ki bir iliski her daim güllük gülistanlik degildir, degisik evrelerden, farkli sekillerden gecer, bazen kara bulutlar sarar dört bir yani, bazi zaman ise pamuk seker kivamida pes pembe günler sarip sarmalar bizi...

Ama ya evlilik ömür boyu mücadele, kavga, cekip cevirme, bas kaldirma, boyun egme,
inis cikis demek ise?

Ben inis cikislardan yoruldum artik.

Evlilik duruldugum, dinlendigim sakin liman olmaliydi, bir esin kollari ise
sarip sarmalayan, firtinalardan koruyan, sakinlestiren halat.

Tehlikeli masallar

Tue, 26 Feb 2008 17:03:00 +0200

Bir kac ay önce Ahmet Altan'in orta yasli bir erkegin hayatindaki, daha dogrusu ask hayatindaki calkantilari anlatan bir romanini okumustum. Kismen ilginc bölümleri olsada, kitabin tümünü begenmedim dogrusu, ama kitabin iciresinde bas kahramanin sevgilisine anlattigi bir masal beni cok etkilemisti ve burada da paylasmak istedim. Herkes kendi yorumunu kendi getirsin isterima ama su kadarini söyleyeyim; bana göre bu masal aski yasamanin ve yasatmanin temel kurallarindan birini veriyor. Ama öyle ya da böyle tehlikeli masallar bunlar en nihayetinde....

Padişahla karısının bir türlü çocuğu olmuyormuş, ne yapmışlarsa bir çocuk sahibi olamamışlar. Bir gün yaşlı, uzun sakalları beyaz bir adam saraya konuk gelmiş, padişah adamı çok sevip akşam yemeğine alıkoymuş. Yemekten sonra sakallı ihtiyar, '' Galşba sizin meyveniz yok,'' demiş. Padişah hemen atılmış ''Her meyveden var, ne istersiniz?'' demiş. ''Yok,'' demiş ihtiyar, '' onu söylermiyorum, galiba sizin çocuğunuz yok, onu söylemek istiyorum.'' Padişahla karısının gözleri dolmuş, ''Çok istedik, ama olmadı,'' demişler. ''Peki'' demiş ihtiyar, '' ben size bir yol göstereceğim, dediklerimi yaparsanız bir çocuğunuz olur. Ülkenin en ucundaki dağın tepesinde bir pınar var, baharın yaza bağlandığı gece, tam sabah olurken, mehtap batmadan, güneş de çıkarken çırılçıplak o pınara girip yıkandıktan sonra, '' hayırlısı neyse o olsun'' deyip birbirinize kavuşacaksınız.'' Yaşlı adam bunları söyledikten sonra odasına çekilmiş, ertesi sabahta kimseye görünmeden saraydan ayrılıp gitmiş. Padişahla karısı, büyük bir kalabalıkla yola çıkmışlar, dağın başındaki pınara girip yıkanmışlar, sonra da çadırlarına çekilip yataklar.. ( devamı )

Iki kurbaga

Sat, 03 Nov 2007 01:53:00 +0200

Iki Kurbaga

Bir kurbağa sürüsü ormanda ilerlerken,
içlerinden ikisi bir çukura düşmüş.
Diğer bütün kurbağalar çukurun etrafında toplanıp,
çaresiz bir şekilde bakıyorlarmış.

Çukur bir hayli derin olduğundan düşen arkadaşlarının
zıplayıp dışarı çıkması mümkün gözükmüyormuş.
Yukarıdaki kurbağalar, boşuna
çabalamamalarını söylemişler arkadaşlarına:
“Çukur çok derin. Dışarı çıkmanız imkânsız!.”
Ancak, çukura düşen kurbağalar onların

dogulu belli, belki bizim orali / Murathan Mungan

Sat, 03 Nov 2007 01:41:00 +0200

Bir yılın son günleri

VI

doğulu belli
belki bizim oralı
nerde görsem tanırım ben
hüznünde asi dağların şivesi bozuk dumanını taşıyan
bu eşkiya duyarlığını
yaşı kırk beş elli, belli uyumamış Ankaran'nın derdine
ceketi küçük geliyor, elleri biraz büyük, yüreği yaralı
karısı yeni ölmüş, sığınmış oğlunun evine

bir hamayıla bir sure sürer gibi

Yalanda indirim var...

Fri, 26 Oct 2007 18:31:00 +0300

Asgariye indirgenmis sevgi sözcüklerinin 3/4 kaliplasmis laflar olunca insanin yalana dahi inanasi geliyor bazen.
Yalanin bini bir para iken zaten kim daha fazla para öder ki dogruya.
Hani ödenmedigi asikarda, dogrulukta fahis olmasina ragmen insanoglunun erismek icin ugrasmadigi tek lüks herhalde.
Demek ki neymis: Egri düzende dogru laf = kel basa simsir tarak...

.. ( devamı )

Beyin gücü yada hileleri

Thu, 25 Oct 2007 23:33:00 +0300

Adamin biri bir gün evine bir resim asmak ister. Fakat cekici yoktur. Dolayisiyl komusunun cekicini ödünc almayi düsünür. Düsünür düsünmesinede birden icine kusku düser: Ya bana cekicini vermek istemezse? Daha dün kisaca selam verip gecti yanimdan. Belki acelesi vardi. Belkide benimle konusmamak icin acelesi varmis gibi yapti. Yada beni sevmiyor. Hem öyle olsa bile, ben ona hic bir sey yapmadimki, kendi kendine kuruntu yapmistir o. Biri benden bir sey istese hemen verirideim, o niye vermesinki. Hem böyle ufak bir ricayi nasil geri cevirebilirki bir insan. Onun gibi insanlar zaten hayati zehir ederler. Bir de ona muhtac oldugumu düsünüyordur, sirf onun bir cekici var ve benim yok diye. Yok, yok artik canima tak etti der, ve bu vaziyette komsu evin yolunu tutar. Komsu kapiyi acar ve daha selam bile vermeden karsisinda duran adam öfkeyle “Cekinizi alinda basiniza calin, sizi hödük“ der ve cekip gider.

Ünlü Amerikan Psikolog Maslow´unda dedigi: “elinde cekic olan herseyi civi olarak görür“ seklinde özetlenebilir bu hikaye. Ve hayatimizda günbe gün yasadigimiz insani iliskilerin yanlis anlasmalardan kaynaklanan deformasyonu icin sempomatik bir hikaye bu bence. Ister arkadas, ister is, ister sevgili iliskisi olsun cogu zaman iliskileri asil tehlikeye atan icten ice tasarlayip telafuz etmedigimiz olumsuz düsüncelerimizdir. Bu hikaye ilginizi cektiyse bu alintiyi yaptigim kitabi tavsiye ederim: Paul Watzlawick „ Mutsuzluk Kila.. ( devamı )

Yargilar, önyargila ve paradigma

Tue, 16 Oct 2007 23:02:00 +0300

"....Onemli bir toplantida cep telefonuyla bagira cagira konusan bir kisi garibinize gidiyorsa, paradigmanizi degistirmeden onu degerlendirdiginiz için, belki siz yanılıyorsunuzdur.

Ornegin trende giderken, bir baba, 3 evladiyla oturup, sürekli aglayan cocuklarina hic, susun, demeden yolculuga devam ettiginde ; siz ona ne gamsiz adam,diyebilirsiniz. Ama sorsaniz, onlar hastaneden geliyorlardir ve bir saat once cocuklarin anneleri olmustur ve eve donuyorlardir.

Prof.Covey in konusmasini dinlemeye gelen annesi, arka sirada oturan 2 kisinin toplanti boyunca surekli konustuklarini gorerek, cok ofkelenmis ve oglumu kucumsuyorlar diyerek te çok uzulmus. Yemek molasinda ogluna, sunlarin kafasina cantami indiresim geliyor, demis. Oglu, anne o adam Finlandiyali, burada smultane tercume yok, mecburen tercumani yanina oturttuk,demis.

Havaalanında aktarma yapmak isteyen yaşlı bir hanım, uçagının 2 saat gecikmeli oldugunu ögrenince, dergiler ve bir kutu kurabiye alarak bekleme salonuna gecmis. Yanındaki sehpaya da dergileri ve kurabiye kutusunu bırakarak, okumaya dalmış. Bir ara bakmış ki, yanındaki koltugu oturan bir adam, sehpadaki kurabiye paketini açıyor ve de yemeye başlıyor. Kurabiyelerin kendisine ait oldugunu hissettirmek isteyen kadın, adama dik dik bakmış. Hat.. ( devamı )

Bir cam reklami ancak bu kadar güzel olabilirdi...

Sat, 20 Oct 2007 15:34:00 +0300

Son zamanda ekranlarda izledigim en güzel reklamlardan biri, Trakya Cam'in reklam filmi.
Genelde bu tarz ürünler icin reklam filmleri sadece bilgilendirici reklamlar olur, yani tüketiceye, kisa bir zaman icerisinde ürünün avantajlarini ve faydalarini anlatmaktir amac dolayisiyle camin anamaddesi kumu ele alarak böylesine güzel ve yaratici bir tanitim yapan reklam ajansini tebrik ederim, süper bir bir fikir ve güzel bir uyarlama.
.. ( devamı )

Dünya'nin en tuhaf mahluku

Sat, 20 Oct 2007 02:55:00 +0300

Az evvel Almanya'dan haberlere göz attim ve icinden bir kacini özetleyecegim...

1. 10 yasindaki bir cocuga tecavüz etmeye kalkisirken bir göz tanigi tarafindan engellenen aileninde dostu olan 41 yasinda bir adam

2. 14 aylik bir bebegi ac susuz birakip ölümüne sebep olan anne baba

3. Kumparalarindaki paralari hesaplarina yatirmak isteyen cocuklardan 5, 10 kurus demeden kendi cebine para indiren 45 yasinda bir banka iscisi

Türk haberlerine göz atsaydim eminim yine buna benzer bir sürü haberler cikardi karsima hatta dünyanin her bir yaninda böyle insandisi, igrenc olaylara rastlamak mümkün aslinda ve bu durumda hayvanlarin bile kendi yavrularina yapmayacagi seyleri yapan, ne bicim yaratiklardir bunlar benim aklim almiyor.
Nazim Hikmet'in de siirinde dedigi gibi dünya'nin en tuhaf mahluku insan veya bir baska deyimle;
"Insanl.. ( devamı )